lisotsok: អប់រំ

កម្មករនឹងទទួលបានប្រាក់សោធននិវត្តន៍នៅឆ្នាំ ២០១៥(4)

កម្មករនឹងទទួលបានប្រាក់សោធននិវត្តន៍នៅឆ្នាំ ២០១៥

ក្រុមហ៊ុនបញ្ជាទិញអាមេរិកស្នើកម្ពុជាដោះស្រាយប្រាក់ឈ្នួលឲ្យបានឆាប់(3)

ក្រុមហ៊ុនបញ្ជាទិញអាមេរិកស្នើកម្ពុជាដោះស្រាយប្រាក់ឈ្នួលឲ្យបានឆាប់

កីឡាស៊ីហ្គេម(2)

សម្តេចហ៊ុនសែន ចំណាយលុយផ្ទាល់ខ្លួនជាង ៤ សែនដុល្លារ ផ្តល់ជូនកីឡាករ បានមេដាយ ពីកីឡាស៊ីហ្គេម

ការបង្រ្កាបបាតុករនៅផ្លូវវេងស្រេង(1)

កម្មករ ប្រជាពលរដ្ឋ អ្នកលក់ដូរ សិស្សសាលា អ្នករត់ម៉ូតូកង់បីច្រើននាក់ត្រូវស្លាប់និងរងរបួស

Showing posts with label អប់រំ. Show all posts

Tuesday, February 11, 2014

យុវវ័យខ្លះប្រាប់ថា មិនហ៊ានឌុបគ្នាដើរលេងនៅថ្ងៃ១៤ កុម្ភៈទេ ខ្លាចគេថានែ…

2/11/2014 09:01:00 AM

Unknown

បុណ្យនៃក្តីស្រលាញ់ ដែលបានចូលមកដល់ប្រទេសកម្ពុជាប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ នៅតែមានលក្ខណៈផុសផុលខ្លាំងសម្បើមនៅឡើយ។ ក្រឡេកមកមើលយុវវ័យខ្មែរមួយចំនួនវិញ ឲ្យតែថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈចូលមកដល់ ហាក់ដូចជាមិនសូវទំនេរទេ ឃើញតែជិះខ្វាត់ខ្វែង អ្នកខ្លះកាន់ផ្កា អ្នកខ្លះជិះឱបតុក្កតា ឯអ្នកខ្លះទៀតជិះម៉ូតូទំនើបៗឌុបសង្សារខ្លួន។

ផ្ទុយទៅវិញ បែរជាមានយុវវ័យមួយចំនួនគិតថា មិនហ៊ានជិះទៅណានៅថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈនេះទេ ខ្លាចគេមើលមកគិតថា ពួកគេទៅធ្វើអ្វីផ្តេសផ្តាសនៅថ្ងៃនោះ។

ទោះមិនបានទៅធ្វើអ្វីមិនល្អក៏ដោយ តែបើសិនជាជិះឌុបគ្នាស្និតស្នាល ដើរលេងនៅថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រលាញ់ ច្បាស់ជាគេគិតមកថា អាចនឹងធ្វើអ្វីផ្ដេសផ្ដាសជាមិនខានឡើយនៅថ្ងៃនោះ។ ដោយសារតែយល់ឃើញបែបនេះហើយ ទើបកញ្ញា ផាន់ ភាវី អាយុ២៤ឆ្នាំ និស្សិតឆ្នាំទី៤ ជំនាញគណនេយ្យនៃវិទ្យាស្ថានវ៉ាន់ដា បាននិយាយថា៖ “ខ្ញុំមិនចង់ជិះម៉ូតូទៅណាជាមួយគ្នាទេ នៅថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈ ព្រោះមិនចង់ឲ្យមានគេមើលមកថា ពួកខ្ញុំនាំគ្នាទៅធ្វើអ្វីហួសហេតុ“។

បន្ថែមពីលើហេតុផលមួយនេះ កញ្ញា ព្រំ សុជាតា អាយុ១៨ឆ្នាំ ជាសិស្សនៃវិទ្យាល័យផ្សារដើមថ្កូវ បានលើកឡើងថា៖ “ទោះបីជាយើងមិនធ្វើអ្វីឲ្យជ្រុលជ្រួសមែន តែនៅពេលដែលទៅដើរលេងជាមួយសង្សារនៅថ្ងៃ១៤ កុម្ភៈ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ដូចជារអៀសខ្លួនណាស់។ ហេតុដូចនេះហើយ ទើបខ្ញុំសម្រេចចិត្តថា នឹងមិនចេញទៅដើរលេងជាមួយសង្សារទេ នៅថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈខាងមុខនេះ”។

ទោះបីជាយ៉ាងណា យុវជន ហេង វឌ្ឍនៈ អាយុ២៣ឆ្នាំ និស្សិតឆ្នាំទី៤នៃសាកលវិទ្យាល័យជាតិគ្រប់គ្រង បានបញ្ចេញទស្សនៈផ្ទុយពីនេះថា៖ “ខ្ញុំទទួលស្គាល់ថា នៅថ្ងៃទី១៤ កុម្ភៈ មានយុវវ័យមួយចំនួនបាននាំគ្នាទៅធ្វើអ្វីហួសហេតុ ដូចដែលគេគិតមែន។ អ្នកខ្លះសុខចិត្តលះបង់ខ្លួនប្រាណ ដោយសារតែកាដូបន្តិចបន្តួច”។

វឌ្ឍនៈ បានបន្ថែមទៀតថា៖ ”បើសិនជាគ្រាន់តែដើរលេង ឌុបគ្នាទៅញ៉ាំអីបន្តិចបន្តួចជាមួយសង្សារ ដូចជាគ្មានបញ្ហាអ្វីនោះទេ ព្រោះថ្ងៃនោះ គឺជាថ្ងៃដែលពិសេស ថ្ងៃនៃក្តីស្រលាញ់”។

ចំណែកឯយុវជន សៀក មករា អាយុ២៤ឆ្នាំ ជានិស្សិតទើបបញ្ចប់ឆ្នាំទី៤ ជំនាញព័ត៌មានវិទ្យា នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ បានលើកឡើងថា៖ “ទោះបីជាចង់ឌុបសង្សារទៅដើរលេងនៅថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រលាញ់នោះ ក៏មិនកើតដែរ ព្រោះប៉ាម៉ាក់គេមិនឲ្យដើរលេងចេញក្រៅទេ ខ្លាចកូនគេទៅធ្វើអ្វីជ្រុលជ្រួស”៕

ប្រភព សប្បាយ

អានបន្ត

Monday, February 10, 2014

បទវិភាគ៖ ហេតុអ្វីត្រូវថែរក្សាវប្បធម៌ជាតិ?

2/10/2014 02:23:00 PM

Unknown

ក្រុមអ្នកជំនាញ អ្នកអភិរក្សវប្បធម៌ និងចាស់ទុំខ្មែរ តែងអំពាវនាវជាបន្តបន្ទាប់ដល់រាជរដ្ឋាភិបាល ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ ព្រមទាំងពលរដ្ឋខ្មែរទូទៅ សុំឱ្យរួមគ្នាជួយថែរក្សាសម្បត្តិវប្បធម៌ជាតិ។

ទន្ទឹមគ្នានេះ ក៏មានពាក្យស្លោក អត្ថបទ និងឯកសារផ្សេងៗ ដែលក្រុមអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ បានសរសេរលើកអំពីគុណប្រយោជន៍នៃវប្បធម៌ខ្មែរ ដូចជា «វប្បធម៌រលត់ ជាតិរលាយ វប្បធម៌ពណ្ណរាយ ជាតិថ្កើងថ្កាន» និង «វប្បធម៌ គឺជាព្រលឹងជាតិ» ជាដើម។

តើជាតិខ្មែរនឹងបាត់បង់មែនឬ ប្រសិនបើវប្បធម៌ជាតិរលត់?

កត្តាដ៏សំខាន់ គឺវប្បធម៌ជាតឹកតាងបញ្ជាក់អំពីឫសគល់នៃជាតិសាសន៍មួយ។ យើងនឹងពិនិត្យមើលជ្រុងនេះ។

ជាទូទៅ នៅពេលគេនិយាយពីវប្បធម៌ គឺគេតែងសំដៅទៅលើភាសា អក្សរសាស្ត្រ ជំនឿ សាសនា សិល្បៈ ប្រពៃណី ទំនៀមទម្លាប់ សម្លៀកបំពាក់ និងម្ហូបអាហារ ជាដើម ដែលជាកេរ្តិ៍ដំណែលបន្សល់ទុកដោយបុព្វបុរសដូនតាតៗគ្នាពីមួយ ជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។

ជួនកាល ការវិវឌ្ឍនានាក្នុងសង្គមបានញ៉ាំងឱ្យមានការទទួលឥទ្ធិពលពីគ្នា ទៅវិញទៅមក ប៉ុន្តែវប្បធម៌របស់ជាតិសាសន៍នីមួយៗតែងមានសារធាតុដើមផ្ទាល់ ដែលស្ដែងចេញពីចរិតលក្ខណៈ និងឈាមជ័រពូជពង្សវង្សត្រកូលរបស់ខ្លួន។ ឧទាហរណ៍ដូចជា ជនជាតិខ្មែរមានសម្លកកូរ ដែលជាមុខម្ហូបពិសេសប្រចាំត្រកូល ប្រកបដោយគ្រឿងផ្សំ គ្រឿងទេស បន្លែបង្ការ និងមានឱជារសជាតិឯកនៅលើលោក។

រីឯស្នាដៃសិល្បៈចម្លាក់វិចិត្ររបស់ខ្មែរវិញ មានជាអាទិ៍ដូចជា ប្រាសាទព្រះវិហារ ប្រាសាទអង្គរវត្ត របាំអប្សរា និងល្ខោនស្រមោល ឬល្ខោនខោល «ស្បែកធំ» ដែលអង្គការយូណេស្កូ (UNESCO) បានទទួលស្គាល់ថា មានលក្ខណៈពិសេសល្អប្រណិតគ្មានពីរ រហូតសម្រេចដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងបញ្ជីសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌពិភពលោក។

មិនមែនមានតែប្រទេសកម្ពុជា ទេ ប្រទេសនានាជាច្រើននៅលើពិភពលោក ក៏បានខិតខំប្រឹងប្រែងដាក់សម្បត្តិវប្បធម៌ដ៏ចំណាស់ពីបុព្វបុរស របស់ខ្លួន ទៅក្នុងបញ្ជីសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌពិភពលោកដែរ។ នៅចុងឆ្នាំ២០១៣ ប្រទេសជប៉ុន ទទួលបានជោគជ័យក្នុងការស្នើសុំអង្គការយូណេស្កូ ដើម្បីដាក់បញ្ចូលមុខម្ហូបពិសេស «វ៉ាស៊ូគុ» (Washoku) របស់ជនជាតិខ្លួនទៅក្នុងបញ្ជីសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌពិភពលោកផ្នែក វប្បធម៌អរូបិយ។

ប្រការដែលប្រទេសកម្ពុជា ជប៉ុន និងប្រទេសដទៃទៀតនៅលើពិភពលោក បានព្យាយាមជ្រើសរើសដោយសំរឹទ្ធិសម្រាំងស្នាដៃសិល្បៈវប្បធម៌របស់ ជាតិខ្លួន ទៅចូលរួមប្រកួតប្រជែងគ្នាឱ្យបានក្លាយទៅជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌ ពិភពលោកនេះ គឺក្នុងគោលបំណងដ៏ចម្បង ដើម្បីរក្សាអត្តសញ្ញាណជាតិកុំឲ្យបាត់បង់ និងដើម្បីឲ្យពិភពលោកបានស្គាល់វប្បធម៌ជាតិរបស់ខ្លួន ដើម្បីទាក់ទាញទេសចរបរទេស ដែលនឹងនាំមកនូវចំណូលទាំងថវិកាជាតិ និងប្រាក់ចំណូលរបស់ពលរដ្ឋរបស់ខ្លួនផង។

ត្រង់ប្រការនេះ ឧទាហរណ៍ដូចជា ក្នុងឆ្នាំ២០១៣ ភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិចំនួនជិត ២លាននាក់ បានចំណាយប្រាក់កាស និងពេលវេលាមកកាន់ប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីទស្សនាប្រាសាទអង្គរវត្ត។ កាសែត ឌឹ ញីវយ៉ក ថែមស៏ (The New York Times) ក្នុងឆ្នាំ២០០៦ បានចេញផ្សាយអត្ថបទមួយបង្ហាញថា នាសម័យនោះ ភ្ញៀវបរទេសខ្លះហ៊ានចំណាយដល់ទៅជាង ១ពាន់ដុល្លារក្នុងមួយម៉ោង ដើម្បីជួលឧទ្ធម្ភាគចក្រជិះឆ្វែលទស្សនាប្រាសាទអង្គរវត្តពីលើអាកាស។

រីឯតម្លៃបន្ទប់ស្នាក់នៅក្នុងមួយយប់ គឺចាប់ពី ២០០ដុល្លារ ដល់ទៅជិត ២ពាន់ដុល្លារ ចំពោះសណ្ឋាគារទំនើបៗលំដាប់ផ្កាយ៥។ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ នៅខេត្តសៀមរាប មានសណ្ឋាគារតូចធំមិនតិចជាង ៥០០កន្លែងទេ ដែលកំពុងប្រណាំងប្រជែងគ្នាបញ្ចុះតម្លៃស្នាក់នៅ ដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរក្នុងស្រុក និងបរទេស។

ក្រៅពីនេះ ប្រជាជាតិនានានៅលើសកលលោក តែងព្យាយាមរក្សាការពារសម្បត្តិវប្បធម៌ជាតិរបស់ខ្លួនតាមមធ្យោបាយ ផ្សេងៗទៀត ដូចជាការរៀបចំឲ្យមានជាទិវាមហោស្រពជាតិ និងអន្តរជាតិ ដើម្បីបង្ហាញអំពីវប្បធម៌ សិល្បៈ សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណី ស្នាដៃចម្លាក់ និងពិព័រណ៍ម្ហូបអាហារជាដើម។

ដូច្នេះ យើងឃើញថា រាប់តាំងពីប្រាសាទបុរាណដ៏មានក្បូរក្បាច់រចនាដ៏ល្អវិចិត្រ រហូតដល់គំនិតច្នៃប្រឌិតក្នុងការដាំស្លជាមុខម្ហូបផ្សេងៗ គឺសុទ្ធតែជាស្នាដៃវប្បធម៌ដែលមានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃបានលើលោក នេះ ព្រោះថានៅលើឆាកអន្តរជាតិ អ្វីដែលគេទទួលស្គាល់ថាជាអត្តសញ្ញាណនៃជាតិសាសន៍មួយ គឺវប្បធម៌ដែលកេរដំណែលពីដូនតានេះឯង។

រីឯភាសាអក្សរសាស្ត្រជាតិវិញ គឺជាផ្នែកដ៏សំខាន់មួយទៀតក្នុងការសម្គាល់ជាតិសាសន៍នីមួយៗ មនុស្សនៃក្រុមមួយ សង្គមមួយ ឬសហគមន៍មួយ។

ដូចជាជនជាតិវៀតណាម ដែលដើមឡើយ គឺជាក្រុមកុលសម្ព័ន្ធនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសចិន ហើយបាននាំគ្នាធ្វើដំណើរចុះមករស់នៅតាមដងទន្លេក្រហម នៃដែនដីសណ្ដតុងកឹង បន្ទាប់មកក៏បានវាយលុកវាតទីយកទឹកដីប្រទេសចម្ប៉ា ទាំងមូល ព្រមទាំងដែនដីកម្ពុជាក្រោម របស់អាណាចក្រខ្មែរ កាន់កាប់ដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

ក្រុមកុលសម្ព័ន្ធជនជាតិដើមវៀតណាម នេះពុំមានអក្សរសាស្ត្រជាតិទេ គឺគេនិយាយភាសាចិន។ លុះដល់សតវត្សទី១៩ ក្រោមអាណានិគមនិយមបារាំង ទើបជនជាតិវៀតណាម ចាប់ផ្ដើមបង្កើតអក្សរសាស្ត្ររបស់ខ្លួន ដោយយកតួអក្សរឡាតាំងមានព្យញ្ជនៈ និងស្រៈជាគោល និងបង្កើតវណ្ណយុត្តិដាក់សង្កត់សំនៀងពីលើតួអក្ខរា ហើយបានប្រកាសប្រើជាអក្សរសាស្ត្រផ្លូវការរបស់ជនជាតិវៀតណាម នៅសតវត្សទី២០ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ។

គោលគំនិតក្នុងការបង្កើតភាសា និងអក្សរសាស្ត្រជាតិនេះ គឺដើម្បីសម្គាល់ថា វៀតណាម គឺជាជាតិសាសន៍មួយ ជាប្រជាជាតិមួយ ជាប្រទេសមួយ ដែលមានវប្បធម៌ផ្ទាល់របស់ខ្លួន។

ប៉ុន្តែខុសគ្នាស្រឡះដូចមេឃនឹងដីពីជនជាតិវៀតណាម ដែលគេបានខិតខំបង្កើតអក្សរសាស្ត្ររបស់គេ របបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ខ្មែរក្រហម បែរជាលុបបំបាត់ការសិក្សាអក្សរសាស្ត្រជាតិខ្មែរ ដែលមានស្រាប់តាំងពីយូរអង្វែងណាស់មកហើយនោះទៅវិញ។

ក្រៅពីបិទទ្វារសាលារៀនគ្រប់កម្រិតហើយនោះ របបខ្មែរក្រហមក៏បានវាយកម្ទេចវត្តអារាម និងបង្ខំឲ្យព្រះសង្ឃសឹកចាកសិក្ខាបទ ហើយលុបបំបាត់ទាំងស្រុងនូវរាល់ពិធីបុណ្យទានសាសនា ពិធីមង្គលការ និងប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់ពីបរមបូរាណមករាប់តាំងពីសិល្បៈ សម្លៀកបំពាក់ ម្ហូបអាហារ និងជីវភាពរស់នៅរបស់សង្គមគ្រួសារខ្មែរ។

ការអនុវត្តរបស់របបខ្មែរក្រហមក្នុងរយៈពេល ៣ឆ្នាំ ៨ខែនោះ គឺចម្លងចេញពីការធ្វើបដិវត្ត «វប្បធម៌» របស់ចិន។ ខ្សែភាពយន្តខ្មែរមួយបានរៀបរាប់អំពីប្រវត្តិនៃការរស់នៅក្នុង សម័យខ្មែរក្រហម ប៉ុល ពត នោះថាជា «នរក ៩ជាន់» ដែលក្នុងន័យនេះ គឺមនុស្សខ្មែរបានស្លាប់បាត់ទៅហើយ ព្រោះថាទោះបីជាមានជីវិតរស់នៅក្នុងស្ថានភាពជាមនុស្សក្តី ប៉ុន្តែរស់ក្នុងសភាពជាសត្វនរក ដែលមានតែការកាប់សម្លាប់ ទារុណកម្ម ភាពអត់ឃ្លាន និងភាពភ័យខ្លាចគ្រប់ពេលវេលា។

ជាលទ្ធផល ជាតិខ្មែរដែលពិភពលោកធ្លាប់ទទួលស្គាល់ និងលើកតម្កើងថា ជាជាតិសាសន៍មួយមានវប្បធម៌ អរិយធម៌ថ្កុំថ្កើងរុងរឿង បានធ្លាក់ចុះឱនថយទៅជាសង្គមមួយនាយុគសម័យសូន្យ៕

ប្រភព អាស៊ីសេរី

អានបន្ត

Monday, December 23, 2013

ការប្រើអំពើហិង្សាវាយដំសម្លុតពីសំណាក់ឳពុកម្តាយរឹតតែធ្វើឱ្យកូនគឃ្លើននិងកាន់តែធ្វើខុស

12/23/2013 11:29:00 AM

Unknown

ការសិក្សាមួយរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកបានបង្ហាញថា បណ្តាឱពុក ម្តាយដែលប្រើប្រាស់មធ្យោបាយទូន្មានកូនបែបធម៌ ក្តៅតួយ៉ាងដូចជា ការវាយដំការសម្លុតគំរាមកំហែងជាដើម នឹងមិនធ្វើឱ្យកូនដើរតាមគន្លងធម៌នោះទេ ។ ផ្ទុយមកវិញការទូន្មានដោយប្រើអំពើហិង្សាបែបនេះនឹង រឹតតែធ្វើឱ្យកូនគឃ្លើនឡើងថែមទៀត ហើយឈានទៅប្រព្រឹត្តអំពើផ្តេសផ្តាសកាន់តែច្រើនឡើង ។

ការសិក្សាទៅលើជនជាតិអាមេរិកចំនួន៣២០០គ្រួសាររ កឃើញថា ប្រភេទនៃការដាក់ពិន័យធ្ងន់ធ្ងរពិតជាបានប៉ះពាល់ទៅលើ ក្មេងតូចដែលមានអាយុចាប់ពី១ឆ្នាំដល់៥ឆ្នាំ បើទោះណា នៅពេលផ្សេង ឳពុកម្តាយទាំងនោះមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយកូនខ្លួនក៏ដោយ ។

Shawna Lee សាស្ត្រាចារ្យជំនួយនៅសាកលវិទ្យាល័យ University of Michiganសហរដ្ឋអាមេរិកបានថ្លែងថា៖ «ជំនឿសាមញ្ញមួយគឺថា ទណ្ឌកម្មដែលកើតមាននៅក្នុងទំនាក់ទំនងធម្មតារវាងឱពុក ម្តាយនិងកូននឹងមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់កូននោះទេ ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការសិក្សាពួកយើងបានពិសោធឃើញថា ការវាយដំមិនបានផ្តល់ផលល្អនោះទេ ផ្ទុយមកវិញ វាធ្វើឱ្យក្មេងរឹតតែខូចជាងមុន » ។

លោកស្រីបានបន្ថែមថា បើទោះជា លទ្ធផលនៃការសិក្សាមួយចំនួនបានចង្អុលបង្ហាញថា ការប្រើអំពើហិង្សាវាយដំបង្កើនភាពគឃ្លើនរបស់
កុមារក្តី បណ្តាឪពុកម្តាយមួយចំនួននៅតែអនុវត្តវិធីសាស្ត្រ បែបនេះក្នុងការអប់រំកូនៗរបស់ខ្លួន ។ដោយឡែក ការសិក្សាមួយផ្សេងទៀតបានរកឃើញថា វ័យជំទង់ដែលរងនូវការសម្លុតគំរាមកំហែងពីឪពុកម្តាយ ប្រឈមមុខនឹងការបាក់ទឹកចិត្ត ហើយចូលចិត្តធ្វើទង្វើឆ្គាំឆ្គងខុសពីអ្នកដទៃ ។ អត្រាប្រឈមនេះនឹងកើនឡើងកាន់តែខ្ពស់ប្រសិនបើវ័យ ជំទង់ទាំងនោះទទួលរងនូវអំពើហិង្សាពីឳពុកម្តាយ ក្នុងនោះមានដូចជា ការវាយដំ ការគំរាមដោយប្រើអាវុធឬកាំភ្លើងជាដើម ។

វេជ្ជបណ្ឌិត Annette Mahoney មកពីសាកលវិទ្យាBowling Green State University រដ្ឋអូហៃយ៉ូសហរដ្ឋអាមេរិកបានថ្លែងថា៖«ការចាប់ បង្ខំដោយប្រើកម្លាំងគឺប្រៀបដូចជា សកម្មភាពជេរប្រទេច ។ ការសិក្សារបស់យើងបានបង្ហាញថា អរិភាពខាងពាក្យសម្តីពិតជាមានទំនាក់ទំនងគ្នា ជាមួយនឹងអំពើហិង្សា ជាពិសេសសម្រាប់ម្តាយដែលចូលចិត្តស្រែកជេរ និងវាយដំ »។

វេជ្ជបណ្ឌិត Mahoneyបានពន្យល់បន្ថែមថា បញ្ហាវិលវល់របស់វ័យជំទង់ចាប់ផ្តើមពិបាកនឹងដោះស្រាយ ប្រសិនជាពួកគេប្រព្រឹត្តឆ្គាំឆ្គង មានន័យថា ឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេទំនងជាដោះស្រាយបញ្ហានោះដោយការគំ រាមកំហែង ៕

ប្រភព Bigfamily

អានបន្ត

Tuesday, December 17, 2013

ដោយសារសំណួរមួយដែលទាក់ទងនឹងប្រវត្តិល្ខោនបាសាក់ ធ្វើឲ្យលោក អ៊ិត សេដ្ឋា រងការរិះគន់ធ្ងន់ធ្ងរល្បីពេញបណ្តាញសង្គមហ្វេសប៊ុក

12/17/2013 08:11:00 AM

Unknown

រាជធានីភ្នំពេញ ៖ ខណៈពេលនេះ អ៊ិត សេដ្ឋា ពិធីករដ៏មានប្រជាប្រិយភាពក្នុងកម្មវិធី “ អ្នកនឹងក្លាយជាសេដ្ឋី ” ដែលចាក់ផ្សាយប្រចាំស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍ CTN កំពុងរងការរិះគន់ធ្ងន់ធ្ងរ អំពីសំ ណាក់មជ្ឈដ្ឋានប្រិយមិត្ត បណ្តាញសង្គមហ្វេសប៊ុក (facebook) ថា លោកបានបំភ្លៃប្រវត្តិសាស្ត្រនៃល្ខោនបាសាក់ខ្មែរ ដោយមិនបានសិក្សាស្រាវជ្រាវ ឱ្យបានច្បាស់លាស់។ ពិធីករឆ្នើមលោក អ៊ិត សេដ្ឋា បានដាក់សំណួរទាក់ទងទៅនឹងប្រវត្តិសាស្ត្រសិល្បៈខ្មែរ ដោយសួរថា “ តើល្ខោនបាសាក់ មានដើមកំណើតពីប្រទេសណា? ” ដោយចម្លើយជ្រើសរើស មាន A. វៀតណាម B. ឥណ្ឌា C. ចិន D. អឺរ៉ុប ដូច្នេះ។ ទើបមានការរិះគន់ធ្ងន់ធ្ងរថា លោកបានបំភ្លៃប្រវត្តិសាស្ត្រខុសការពិតនៅក្នុងកម្មវិធី “អ្នកនឹងក្លាយជាសេដ្ឋី” ដែលចាក់ផ្សាយប្រចាំស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍ CTN កាលពីរាត្រីថ្ងៃទី១៤ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៣ កន្លងមកនេះ (ដូចមានផ្សាយតាមកញ្ចក់ទូរទស្សន៍ស្រាប់)។

គួរបញ្ជាក់ថា អ្នកស្រាវជ្រាវមួយចំនួន បានលើកឡើងថា ប្រហែលជាជាង ១០០ ឆ្នាំមកហើយ ដែលល្ខោនបាសាក់បានចាប់កំណើត ។ អគ្គលេខធិកានៃរាជបណ្ឌិតសភា លោកបណ្ឌិត ស៊ុំ ឈុំប៊ុន បុរាណវិទូអរីយៈធម៌ខ្មែរ និងតំបន់អាស៊ី បានមានប្រសាសន៍ថា “ ល្ខោនបាសាក់ ឬ (ល្ខោនទ្រើងឈ្លោក)” បានបង្កើតឡើងដោយបញ្ញវន្តខ្មែរមួយក្រុម នៅតំបន់បាសាក់ ទឹកដីព្រះត្រពាំង នៃដែនសុវណ្ណភូមិកម្ពុជាក្រោម ។ ប៉ុន្តែមកដល់ពេលនេះមិនទាន់សុំការបកស្រាយពីលោកពិធីករ អ៊ិត សេដ្ឋា បាននៅឡើយទេ៕

ប្រភព យល់ព្រម

អានបន្ត

Monday, December 16, 2013

ប្រវត្តិល្ខោនបាសាក់

12/16/2013 03:12:00 PM

Unknown

ល្ខោនបាសាក់ដំបូងឡើយមានឈ្មោះថា ល្ខោនទ្រើង រឺ ល្ខោន ទ្រើងឃ្លោក ហើយដំបូងច្រើនសំដែង នៅក្រោមទ្រើងឃ្លោក។ កើតនៅតំបន់បាសាក់ បច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅក្នុងខេត្ត ឃ្លាំង កម្ពុជាក្រោម (សព្វថ្ងៃទឹកដីយួន)។

នៅឆ្នាំ១៩៣០ លោក លី សួនហៅ ថៅកែ ឆាគ្រូន ដែលអ្នកមានស្តុកស្តម្ភ នៅកម្ពុជាក្រោម បាននាំក្រុមល្ខោនរបស់លោកមកសំដេងនៅ ភ្នំពេញ នឹង ខេត្តនានាមួយចំនួនតាមដងទន្លេបាសាក់ ហើយបានទទួលការគំាទ្រយ៉ាងខ្លាំង ទៅលើការសំដែង នៃក្រុមល្ខោនបាសាក់នេះរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។យើងមិនបដិសេដទេថា ល្ខោនបាសាក់ បានទទួលឥទ្ទិពលពី ល្ខោនហ៊ី របស់ចិន នឹង ល្ខោនកៃលឿង របស់យូន ព្រោះល្ខោនបាសាក់ បានចាប់កំណើត នៅតបន់ចំរុះសាសន៍៕

ប្រភពៈ vanndaboy

អានបន្ត

Monday, December 2, 2013

សាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្សទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំលើគ្រឹះស្ថាន ឧត្តមសិក្សាទាំង មូលពី ACC

12/02/2013 06:32:00 PM

Unknown

ជាមោទនភាព ដ៏ឧត្តុងឧត្តមបំផុត សម្រាប់គណៈគ្រប់គ្រង សាស្រ្តាចារ្យ បុគ្គលិក និងនិស្សិត សាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្សទាំងអស់ដោយ នៅថ្ងៃទី ០៩ ខែ សីហា ឆ្នាំ ២០១៣ គណៈ កម្មាធិការទទួលស្គាល់ គុណភាព អប់រំនៃកម្ពុជា (Accreditation Committee of Cambodia (ACC)) បានផ្តល់វិញ្ញាបនបត្រទទួល ស្គាល់គុណភាព អប់រំលើគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា ទាំងមូលកម្រិត ១ក (Institutional Accreditation at Provisional) ជូនដល់សាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្ស ក្រោយពេលដែលគណៈប្រតិភូរបស់ ACC ចំនួន ០៩រូប បានចុះមកវាយតម្លៃ គុណភាព សាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្ស កាលពីថ្ងៃទី ០៦-១៥ ខែ សីហា ឆ្នាំ ២០១២ កន្លងមក ។

វិញ្ញាបនបត្រនេះ ជាវិញ្ញាបនបត្រកម្រិតចំណាត់ថ្នាក់ប្រសើរជាងគេ មិនធ្លាប់មានក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងជាលទ្ធផលប្រវត្តិសាស្រ្តថ្មីបន្ថែមទៀត សម្រាប់សាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្ស ផងដែរដែលលទ្ធផលនេះ បញ្ជាក់ថា សាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្ស ពិតជា ឈរលើបន្ទាត់គុណភាពធានាពីតម្លៃនៃការបណ្តុះបណ្តាល និងការជឿជាក់របស់និស្សិតយ៉ាងពិតប្រាកដ។

សូមបញ្ជាក់ថា គណៈកម្មាធិការទទួលស្គាល់ គុណភាពអប់រំនៃកម្ពុជា ACC ជាស្ថាប័ន ដែលមាន តួនាទី វាយតម្លៃគុណភាពអប់រំកម្រិតឧត្តមសិក្សា លើគ្រប់សាកលវិទ្យាល័យទាំង អស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ទាំងគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សារដ្ឋ និងឯកជន ប្រកបដោយសុក្រឹតភាព និង តម្លាភាពបំផុត។ ប្រភេទ និងចំណាត់ថ្នាក់របស់វិញ្ញាបនបត្រ ដែល ACC សម្រាប់ផ្តល់ជូនសាកលវិទ្យាល័យនានាក្រោយពីបាន វាយតម្លៃគុណភាពរួចរាល់ គឺរួមមានតាមជំហ៊ានពីតូចទៅធំជាបន្ត បន្ទាប់ដូចជា៖

ជំហានទី១-វិញ្ញាបនបត្រថ្នាក់ ឆ្នាំសិក្សាមូលដ្ឋាន

ជំហានទី២-វិញ្ញាបនបត្រទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំបេក្ខភាពលើគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា ទាំងមូល

ជំហានទី៣-វិញ្ញាបនបត្រទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំបណ្តោះអាសន្ន លើគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សាទាំងមូល

និងជំហានទី៤-ដែលខ្ពស់ជាងគេគឺវិញ្ញាបនបត្រទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំពេញសិទ្ធិ លើគ្រឹះស្ថានឧត្តម សិក្សាទាំងមូល។

អស់រយៈកាលជិតមួយទស្សវត្សកន្លងមកនេះ ACC បានវាយតម្លៃគុណភាព និងចេញ វិញ្ញាបនបត្រដល់សាកលវិទ្យាល័យនានា ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា បានត្រឹមតែកម្រិតទី១ ប៉ុណ្ណោះ គឺកម្រិតវិញ្ញាបនបត្រ ថ្នាក់ឆ្នាំសិក្សាមូលដ្ឋាន (ឆ្នាំទី១នៃបរិញ្ញាបត្រ)   ប៉ុន្តែដោយឡែកចាប់ពី ខែ សីហា ឆ្នាំ ២០១២ កន្លងមក ACC បានចាប់ផ្តើមវាយតម្លៃគុណភាពគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា ប្រហែលជា ៥សាកលវិទ្យាល័យ ដំបូងគេនៅកម្ពុជា លើវិញ្ញាបនបត្រជំហានទី២ និងជំហាន ទី៣ ខាងលើ (វាយតម្លៃគ្រឹះស្ថានទាំងមូលគ្រប់ឆ្នាំសិក្សា និងគ្រប់កម្រិតសិក្សា) តាមការស្នើសុំ និងការរៀបចំ លក្ខណៈសម្បត្តិរួចរាល់ របស់សាកលវិទ្យាល័យសាមី ។ ជាលទ្ធផលដ៏រីករាយបំផុតនោះ គឺសាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្ស ទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រជំហានទី៣ ( វិញ្ញាបនបត្រទទួលស្គាល់គុណភាពអប់រំ បណ្តោះអាសន្នលើគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា )។

ការទទួលបាននូវការទទួលស្គាល់គុណភាពដ៏មានសក្តានុពលនេះ គឺដោយសារតែ សាកលវិទ្យាល័យ ធនធានមនុស្ស បានបំពេញនូវលក្ខខណ្ឌទាំងអស់នៃលក្ខណៈសម្បត្តិក្នុង សូចនាកររាប់រយ នៃស្តង់ដារសរុបទាំង ០៩ ដែលកំណត់ដោយ ACC រួមមាន ៖
ស្តង់ដារទី០១    ៖ បេសកកម្ម
ស្តង់ដារទី០២     ៖ រចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់គ្រង ការគ្រប់គ្រង និង គម្រោងផែនការ
ស្តង់ដារទី០៣    ៖ កម្មវិធីសិក្សា
ស្តង់ដារទី០៤    ៖ បុគ្គលិកសិក្សា (សាស្រ្តាចារ្យ)
ស្តង់ដារទី០៥    ៖ និស្សិត និងសេវានិស្សិត
ស្តង់ដារទី០៦    ៖ សេវាសិក្សា
ស្តង់ដារទី០៧    ៖ ទីតាំងសម្ភាររូបវ័ន្ត
ស្តង់ដារទី០៨    ៖ គម្រោងផែនការ និងការគ្រប់គ្រងថវិកា
ស្តង់ដារទី០៩    ៖ ការផ្សព្វផ្សាយ

សូមបញ្ជាក់ថា ក្រៅពីលទ្ធផលនៃការវាយតម្លៃនេះ សាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្ស ជាសាកល វិទ្យាល័យ ដែលមានមូលដ្ឋានសក្តានុពលជាច្រើនទៀតដូចជា ៖

មានផែនការយុទ្ធសាស្រ្តច្បាស់លាស់រួមមាន៖ ចក្ខុវិស័យ បេសកកម្ម គោលដៅ ទិសដៅ និង សកម្មភាព សុទ្ធតែឆ្លុះបញ្ចាំងពីឆន្ទៈក្នុងការចូលរួមចំណែកក្នុងការអភិវឌ្ឍជាតិ និងធានាថា និស្សិតដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សា ពិតជាទទួលបាននូវជំនាញពិតប្រាកដ (Soft skill និងHard skill ) និងទទួលបានទីផ្សារការងារ ទីផ្សារមុខរបរខ្ពស់ ។
មានដៃគូអន្តរជាតិចំនួនសាកលវិទ្យាល័យ១២៨ល្បីៗលើពិភពលោក។
កំពុងសាងសង់អគារសាកលវិទ្យាល័យថ្មីមួយទៀត ដែលមានវិសាលភាពបណ្តុះបណ្តាល និស្សិតចំនួន ២ម៉ឺននាក់ បំពាក់ដោយជណ្តើរយន្ត សម្ភារឧបទ្ទេសទំនើបៗគ្រប់គ្រាន់ សម្រាប់ការរៀន ការបង្រៀន និងការស្រាវជ្រាវ។
កម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលជាប្រព័ន្ធក្រេឌីត ដោយមានការទទួលស្គាល់ជាអន្តរជាតិពីសាកល វិទ្យាល័យដៃគូ ដោយមានការពិពណ៌នាអំពីខ្លឹមសារមេរៀន គោលបំណងមេរៀន លទ្ធផល រំពឹងទុក វិធីសាស្រ្តរៀន និងបង្រៀនការចុះកម្មសិក្សា ការស្រាវជ្រាវដែលបង្កលក្ខណៈឲ្យ និស្សិតសិក្សាងាយយល់ និងឆាប់ចេះ ហើយបានបញ្ជូលកម្មវិធីកុំព្យូទ័ររដ្ឋបាល កម្មវិធី កុំព្យូទ័រតាមជំនាញឯកទេសនិមួយៗ ព្រមទាំងមានបន្ទប់សម្រាប់និស្សិត អនុវត្តជាក់ស្តែង (Lab) លើជំនាញឯកទេសនានា និងមានសេវា Internet ឲ្យនិស្សិតស្រាវជ្រាវដោយសេរី។
មានសាស្រ្តាចារ្យ បណ្ឌិត និងអនុបណ្ឌិត ដែលមានបទពិសោធន៍ខាងការងារបង្រៀន ការ ស្រាវជ្រាវ ច្បាស់លាស់ និងបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែងទាក់ទងនឹងឯកទេស/មុខជំនាញ/មុខវិជ្ជា ដែលខ្លួនបង្រៀន ជាសាស្រ្តាចារ្យ មានក្រមសីលធម៌ល្អ និងគោរពបានត្រឹមត្រូវតាមគោល នយោបាយ និងបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុង របស់សាកលវិទ្យាល័យ ។
មានមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវ ដែលមានសមត្ថភាពស្រាវជ្រាវលើគម្រោងគ្រប់ប្រភេទ។
និស្សិតមានឱកាសការងារ និងទីផ្សារមុខរបរខ្ពស់ ។